Verknocht aan mijn smartphone, zet ik deze letters op papier. De wil om mijn mobiel op te pakken en mijn Instagram feed te checken is soms groter dan mijn wil om te schrijven. En elke keer dat ik mijn mobiel oppak en scrol door de dopamine verwekkende reels, voel ik mij achteraf leeg en schuldig dat ik niet iets nuttig had gedaan in die luttele 11 minuten. Ik voel mij in deze strijd met mijn smartphone geen uitzondering. Tegenwoordig is menig persoon gevangen in haar of zijn mobiele telefoon. Dit is allang geen dystopie meer, maar een inkijkje in een alledaags tafereel. Lang maar zeker vraag ik mij af: wie is hier heer en meester? Is de moderne technologie een uitbreiding van onze mogelijkheden, of heeft zij ons in de greep?